=) =S =(

Bugün güzel bi gün sayılabilir aslında. Uzun zamandır biraraya gelmediğimiz arkadaşlarımızlaydık. Farklı bir grup olduk. Yemek masamızın yanındaki masada beni mutlu eden kimseler de vardı. Sonra kalktık bi arkadaşımızın evine gittik ablasıyla beraber yaşayan muzur kız yuvasıydı tam:) görmeseydim keşke çünkü yurt insanı olmak isterken bi de öyle şirin mi şirin bi ev görünce iyice içim cız etti=( Neyse sonra başarısız bir calculus quizi olduktan sonra baya kalabalık bir grup olaraktan not çektirmeye gittik. Komik, eğlenceli bi gruptu ya da öyle geldi. Sonrası daha bi güzel yapan kısım galiba. Arabamıza atladık evde beni bekleyen yaklaşık 10 kişilik misafir grubuna doğru yola çıktık ki her zamanki ışıklarımızda her zamanki mendil satan çocuklarla karşılaştık. Çocukları alıp arkadaşımla yemeğe götürdük. Tamer ve Rüzgar. Biri 15 diğeri 16. Biri Kırıkkaleli diğeri Mardin. Birinin 5 diğerinin 4 kardeşi var. Biri Polis diğeri Doktor olmak istiyor. İnsanın içinde bi yerlere bi şeyler oturuyor, o masadan kalkarken daha bi ağırlık hissediyorsun. Sonra düşünmeye başlıyorsun. Suçları ne ki? Anneleriyle babalarını seçememek mi? Okumak isteyip, okul giderlerin için mendil satarken nezarette yattığını anlatması o yaşlardaki bir çocuğun nasıl bir hayat tecrübesi ki yüzlerine öylesine olgun bir ifade veriyordu. Ama işin en ilginç yanı yüzlerinde hep bir ufak gülücük vardı. Nasıl başarıyorlar bilmiyorum ama ben pek gülemiyorum bu aralar...