Kayıp gidenlerin arkasından düşünmek?..

Hayatı hep ucundan kaçırarak yaşadığımı düşünüyorum. Her şeyim ama her istediğim virgülden sonrası yüzünden kayıp gidiyor ellerimin arasından. Bu noktada kaderin varlığına inanmak bu durumun içine soktuğu salak bunalımdan kaçmanın en güzel yolu oluyor galiba. Kaçırmasaydım kaçtığını düşündüklerimi bugün kesinlikle daha farklı olacaktı ama daha iyi mi olurdu bilinmez (öyle olacağını düşündürse bile) Ama bi zaman durup düşününce yitirdiklerimi hem de ucu ucuna nasıl söylenirki kıyısından yitirdiklerimi insanın içine oturuyor bu da bir başka gerçek. Üzülmeden edemiyor insan, bir şeyler için pişmanlık duymadan.