Ahh AHhh

Bazen çok garip bir kişilik olduğumu düşünmüyor değilim. Final dönemi insanlar evine, odasına ya da ne bileyim kütüphaneye kapanmış deli gibi ders çalışıyor: Bende tık yok.. Kötü bir durum. Oldukça. Ama bi bu da değil garip olduğumu düşündüren: Mesela herkesin beğendiği şeyi beğenemiyorum bir türlü bana kimsenin beğenmediği güzel geliyor çoğu zaman. Garip değil mi? Sonra mesela her insan ne kadar büyüse de içinde bi çocuk hep olmalı diye düşünmekteyim; utanmadan da dışarı çıkarabilmeli gerektiğinde. Ama kimse böyle değilse demek ki böyle olmamalı herhalde birileri kızıyor böyle olunca=) diye düşünmekteyim. Her insan biraz romantik olmalı bence. Vicdan en büyük mahkemedir. Hayat sevince güzel. Rüyalar gerçek olsa. Econ 102yi başa sarsak. Senin çok sevdiğin seni çok sevse. Hayatı toz pembe yaşasak. Bittiğinde aa bitti mi ya nolur bi dahaa desek. Adrenalin hergün biraz olsa hayatımızda. Sıkılmaya vakit bulamasak. Böyle evden bi çıkıp dört gün sonra geri gelsek. Döndüğümüzde facebooka baktığımızda eklesin istediğimiz kişiler eklemiş, mesaj atsın istediğimiz kişiler mesaj atmış, walluna yazsın istediğimiz kişilerde wallumuza yazmış olsa. İktisattaki fotokopide sıra beklerken tanışmak istediğim o malum şahsiyet lafa girse ve el sıkışıp bildiğimizi birbirimize söylemediğimiz adlarımızı tekrarlasak. Fotokopi acil işim olduğunda hep boş olsa. Breakte o koku olmasa. Aradığın kişileri hemen bulabilsen.