31 Ekim 2009 Cumartesi

Farkettim kii

  • İnsanlara istesem de kötü davranamıyorum.

Yani eğer size kötü davrandığımı düşünüyosanız o sizin hüsnükuruntunuz.

  • İnsanlar benim canımı çok yakmış olsa da ağlayıp ağlayıp ağlayıp.. unutuyorum, küsemiyorum pek.

Yani eğer size küstüğümü düşünüyosanız da yanılıyosunuz: O şakadır şaka.

  • İnsanlar eğer bi konuda hevesimi kırmış ise ya da canımı sıkmış ise biraz takılıyorum konunun üstünde ama moralimi evde bozuyorum.

Yani eğer moralimi bozabileceğinizi düşünüyorsanız onda da yanılıyorsunuz, çünkü o işi hemen yapmıyorum.

  • Sanırım fazlasıyla içime atıyorum, ama böyle de yaşayabiliyorum; o zaman daha ne.

p.s=>Hayat güvenmemek için çok kısa olabilir ama boş yere güvendiğini anlayıp üzüleceğin, tekrar herkese güvenmeyi öğrenebileceğin kadar da uzun değil maalesef. Bi de sanırım bu hayat tarzı beni arabeske bağlıo her ne kadar ezel izlemesem deeee!!!

luv


Bu şarkıyı o kadar çok seviyorum kiiiiii:

Love, I am so different
Love, I am so different than before

Love, can I be loved
Love, could I ever really be loved
Love, if you ever find me I wonder
Will you try me I'm so different than before
Love, the kind that I've dreamed of
Well let's stop right here inside of me love

Love, if you ever find me I wonder
Will you try me I'm so different than before
Love, I am so different than before

Love, where are you waiting
In dark and smoky room I hear you singing to me
Love, let my voice take you
and the song we make would be so different than before
Ooh yes
Love, if you ever find me I wonder
Then I ask you try me I am so different than before
Love, I am so different than before

The word is out, the time is gone
Begin again remember my love
Make it strong
Stretching out to everyone
Nothing replays
This is what I want, this is what I make
Every little thing gonna be alright
One day or so you'll be my love
This time you won't mistake me
I'm ready love for you to take me with you
Love, if you ever find me I wonder
Will you try me I'm so different than before
Ooh yes
My love, I know when you found me I'll rock yourself all around me
Then I ask you try me I am so different than before
Ooh yes,
MY love I know you'll show me the words


o kadar insanı mutlu ve umutlu kılan bi havası var kiii<3

29 Ekim 2009 Perşembe

depresif(im)

dün bir arkadaşım manic- depresif olabileceğimi söylediğinden beridir düşünüyorum bu konuda aslında (normal olmadığımı yani). Garip bi insanım. İnsanların bana katlanması çok güç deil ama anlamaya çalışması oldukça güç sayılabilir. Anlamak istemek de önemli bir faktör tabiki. Çünkü içimde yaşadıklarımı olabildiğince dışıma taşırmamaya çalışıyorum ama olabildiğinceden arta kalanları farkedecek kimselere insan her daim ihtiyaç duyuyor bence. Psikologlarında bu yüzden varolduklarını düşünürüm o ihtiyaç duyulanların olmaması sebebiyle. Bugün gayet güzel bi gündü gezdim, gördüm, eğlendim lakin gel gör ki eve geldiğimde yine içime bişiler çökmüş, ruhumu sıkan o şeyler yine her yönden taarruza geçmiş oluyor. O kadar güzelliğin üstüne ruh halimi bozan ne üdüğü belirsiz o hissiyatı bi yakalasam hiç acımıycam cidden yaa. Ama olmuyo işte kurtuluş yok gibi. Psikoloğu denemeyi kesinlikle istiyorum ama eğer o da bi çözüm olmazsa işte sonrasından hayli korkuyorum ne yalan söyliim. Sonsuza dek umut beslemek onsuzluktan bin kat iyi.

24 Ekim 2009 Cumartesi

öyle olunca sıkıcılaştı yine

hayatıma birden girip heycan yaratma potansiyeli olan insanlar ne yazıkki birer potansiyel enerjiye dönüşüp kaldılar...

22 Ekim 2009 Perşembe

isteksizlik

İnsanın günlerce çalıştığı sınavı kötü geçince anlamsız bi şekilde, imkanı yok sıradaki sınava çalışmayı ne biliim ödev yapmayı canı istemiyoooooooo

8 Ekim 2009 Perşembe

gecelere sor beni
gün dediğin nerden bilir ki halimiii

yalnızlığa sor benii

5 Ekim 2009 Pazartesi

='(


İçimde tutamayacağıma inandığım bi başka konuda şu ki ben insanları dinlemeyi seven bi insanım hatta anlattıkları şeyle uzaktan yakından bi bağım yoksa bile bi yerinden tutup ilgiyle dinlerim, rol yapmam yani. Mesela fotoğraf albümlerine de bakmayı severim, o ayrı. Neyse, insanlar istekli istekli bana gelip bişiler anlatmak istiyolarsa dersde asarım, yeri geldiğinde quizde, oturur aynı istek düzeyinde dinlemeye gayret gösteririm. Ama benim genelde anlatıcak bişiim yoktur. Çünkü kızlar ne anlatır heycanlı heycanlı tahmin etmek çok zor değildir: Bu yaz kim nası ona ondan hoşlandığını söyledi o nası tepki verdi sonra noldu aaa okula gelince eskisini gördü o ne yaptı en eskisi de sürekli arayıp duruyo içip içip kapısına gelmiş sosyoloji sınıfındaki çocukla fena kesişiyoruz aa bu şimdi telefonu kapattığım çocuk işte bütün yaz peşimdeydi muhabbeti. 20 yaşıma kadar geçen süre zarfında böyle konuları mevzu bahis ettiğim muhabbetlerimin sayısı bi elimin parmaklarını imkanı yok geçmemiştir. Çünkü cidden romantik bi insanım öyle olsun biri çıkiim kafasından çok romantik bi girişi gelişmesi olsun istiyorum. Öyle olunca da e haliyle az oluyo=) Ama işte oldu mu da bende de nadir de olsa hani o dinlediğim arkadaşlarıma bi hevesle (hani zaten az da oluyo ya, hani bi de kesin romantik rüya gibi bişi ya) anlatmak istiyorum. Ama ama ama o ben yaşasam bu kadar sevinirdim modunda dinlediğim hikayelerin sahibi arkadaşlarım en yakınlarım dahil olmak üzere muhtemelen benm böyle şeyler anlatmama alışık olmadıklarından aynı heves ve istekle beni dinlemiyorlar. Benimde hevesim kırılıyor. Moralim bozuluyor. Üzülüyorum. Hatta ağlıyorum.