ERKEKLERLE bulutların ortak noktaları nedir?

- İkisi de çekildiğinde, gün güzel olur.

ERKEKLER, “park yeri” gibidir. İyilerin hepsi kapılmıştır.

- EN tatlı kadın dahi acıdır. (F. W. Nietzsche)

* Aşk bir deniz, kadın onun kıyısıdır. (Victor Hugo)

- Değirmen ve kadın durmadan bir şeyler ister. (Guazzo)


=))

güzell günlerr=))

Aslında böyle tek tek yazmak istediğim o kadar çok şey varki ama bekliyorum. 1 ay vadelide onlar şimdi e faizlerde düştü malumunuz:P valörümüz 11/09 u göstermekte=):PBekliyorum çünkü bitsin bi sonuna geliyim istiyorum hepsini dillendirmek için. Böyle daha ilk haftacığımın sonu dahi gelmeden bildiğim bir şey var ki o da: bu staj işi iyi oldu hem de çok. Mutluyum, huzurluyum, bütün tatil aradığımı şu bi haftada bulmanın rahatlığındayım. Bu yazın başından beri istediğim bariz bişi vardı. Yeni insanlar tanımak, tanışmak ne bileyim farklı hikayeler dinlemek gibi ve bunun en iyi yeri de bi Miy yanı galiba=) güzel her şey ya! daha güzel günlere inşşş=)))

macera dolu Amerika

yarın ilk staj maceramın ilk günü olacak kısmetse. Bana hala pek olcakmış gibi gelmiyo ya artık görücez. Bu işler hep böyle mi olur, ne nedir ne ondan değildir gibi şeyleri hiç bilmeden yarın kafama ese bi saatte gidip staja gelmiştim diycem galiba hani bankalar kaçta açılıyo mantığıyla hareket ediyorum. Resmen boşluktayım insan bi bilgilendirir biş yapar neyse bakalım ne çıkıcak şansımıza. bankalar 9da açılıyo diye 9 da gitmeyi planlıyorum ama ya 9 değilse doğru saat. Off bazen nerden girdim bu işe diyorum kendime kızıyorum. Daha tazecik bi üniversite öğrencisiyken büyük çoğunluk gibi tatile devam etmek varken... Neyse inşallah pişman olmam, güzel faydalı olurda iyi şeyler yazıp üzülmem giden zamana. Heycanlıı bekleyiş modu içindeyim aslında bi resmiyet falan.

Aşk dön ölümden,
Bir sebepten, gir dünyama.
Aşk dön ölümden,
Geç tenimden, gel gir dünyama.


http://www.izlesene.com/video/muzik-sertab-erener--demir-demirkan---ask/962483

@ Ankaraaa

Bu Ankara denilen memleketten o kadar sıkılmıştımkii koşarak kaçmak falan istiyodum bundan bir ay öncesinde. Sonra benim cinnet nöbetlerime kulak veren aileminde yardımıyla birden kendimi kilometrelerce uzakta bulabildim sonunda. İlk hafta halimden çok mutluydum: o kadar ki bi kere Ankara dememişimdir. Deniz-kum-güneş üçlüsü Sertab'ın "Tatildeyim" ezgisi eşliğinde tadından yenmez bi haldeydi. İlk hafta öyle mutluluk sarhoşuymuşum gibi bitti gitti. Sonra Ankaraya uğramadan İzmir fikri doğdu zihinlerde. Atladım tabii. 1 haftayı aşan bi sürede İzmir- Aydın kıyı şeridinde gittim geldim. 20 kişilik bi aile tatiliydi ama bereket ben severim öyle şenlikli sıcak kanlı yurdum insanı modundaki ailemle zaman kavramını unutarak sallanmayı. Hem renkli oluyo böyle ne biliyim birden başka bi boyut falan gibi. Sahilde darıcılar, gevrekçiler sonra kahvaltılarda boyozlar, domatlar sonraa bardacıkları dalından koparıp gelmiş güzel egenin güzel insanlarıyla dolu güzel günler işte. Ordan baktık Ankara çok uzak hiç çekilmez o yol şimdi ver elini Bodrumm. Muğlalıla da sıcak insanla ya, kaynaşıverdik onlarlanda. Koy koy geziverdik oralarınıda. Amma velakin bu bir ayın sonlarına doğru kişiler ve mekan sürekli değişmesine rağmen ben hiç özlemem dediğim o kuru Ankarayı özlediğimi farkettim. Hiç bıkmam dediğim kulaç atma işinden gına geldiğini fark ettim. Babam bana dönüp sorduğunda istermisin bi hafta daha uzatalım mı diye aman yok yok diyeceğim hayatta aklıma gelmezken bilinçsizce ağzımdan dökülüverdi=) sonunda evimde; o kuru şehrimin kutsal topraklarındayım. sıkılmam çok uzak değildir ama şimdilik mutluyum huzurluyum. (D.Ö. /Ankara=))

reklamlardan sonra...

Nerdeyse 1 ay olcakmış ben buralara uğramayalı ama güzel de oldu şimdi bu kadar uzak kalmak. Neden derseniz psikopata bağlamıştım bi ara günde 10 kez bilgisayarın kapağını yalama yapacak derecede ısrarla açıp kapamak konusunda bi de parmağım fbeşte. Onunçün uzak kalmak iyi geldi. O istediğim şey olmuştu döndüğümde: biloglarını okuduğum insanlar yazmışlarda yazmışlar mesela açtım üşenmedim hepiciğini okudummm; her ne kadar içlerinden yorum yazmayı ölesiye istediklerim olduysada aradan çok zaman geçmişti yazamadım=( bi de baya yazmışlar (çenesi düşmüş bazılarının:P) ama sıkıcı değildi. Neyse sonra tam 322 tane mail vardı sadece hotmail hesabımda:D baya vaktimi aldı tabi oku-ele-sil işlemi. Sonraa daha bu sanal alemde bakmam gereken yerlerdeki yoğunluğu da anlatsamm uuu:D baya bi sıkılmaya vakit bulamadım özetle. Ama bi yerden sonra aynı tas aynı hamam haline geri dönüyo insan hem de bu o kadar çabuk oluyoki şaşıp kalıosun:( Olsun kısa da olsa bi tazeleniyo insan=)

aslına bakarsanız baya bişiler birikti

• Mesela bayadır içime atıyorum bunu farkettim. Yazmakta istemiyodum nedense o da garip aslında. Bazen diyorum ya ben ben olmuyorum diye o anlar sıklaştı demek doğru olabilir. O kadar çok şey ama o kadar çok şey olduki şu yazmadığım dönemde onları yazmakla bitiremem galiba. Ama böle birAz biraz öğrendiklerimi, aklımda ve içimde kalanları, kalmayanları birazını yani paylaşmak da istemiyor değilim ne yalan söyleyeyim.


• İnsanı sakinken hırçınlaştıran, sevecenken kindar yapan, masumken bi suçlu bi günahkar yapan bazı dış etmenlerin varlığının farkına vardım bu süreçte. Kendimden korktuğum; insanların da o durumlarda benden korkmaları gerektiğini düşündüğüm tecrübeler edindim. Bi de bu durumların aslında her normal insanoğlu için değişmez olduğuna kanaat getirdim.


• Sertab Erener konserine gittim. Kulise girip imza alıp fotoğraf çektirdim. Şans faktörüne o gün orda inandım mesela. Sertabın bilmediğim güzel şarkılarını keşfettim. Garip tecrübelerimiz de olmadı değil tabi. Ama dostluğumuz pekişti bizim orda buna inanmaktayım.


• Her iyide bi kötü, her kötü de bi iyi vardır.


• Yazmadığım bu sürecin nerdeyse hergününü inatçı babamdan istanbula şirketlere gidip sunum yapma gerekçesiyle izin almaya çalışmakla geçirdim desem yeridir. Hadi o vermedi ama önümde de dur gidemezsin demedi şeklinde bavulumu hazırlamışken bu sefer sevgili annemin kızını bi başına yollamayacağı gerçeğini kendinin kabullenememesi üstüne ateşli bi tartışma ortamı yaratarak babama yansıtmasıyla ben bugünü de ankara da geçirdim. Oysa ki ben daha 11 yaşında bi çocukken bi başıma beni istanbulun karanlığına terkeden tramvaydan indirip yollarına devam eden kişiler de (ne acı ki)benim ebeveynlerimdiler. (o bi kazaydı tabi =))


• O değil de ben İstanbul'a gidemediğime cidden çok üzüldüm. gerçekten büyük hayaller kurmuştum orda geçicek günlerim üzerine. Üstüne bi de bugün dide demez mi boğaz manzaralı odayı kaçırdığımı bittim işte o an bittimm. babama hala gidebilirim diyorum ama o nuh diyo da peygamber lafını telaffuz etmiyo bi türlü=(


• Bazen anneme çok kızıyorum, sonra da anneme kızdığım nedenleri unutunca kendime kızıyorum. unutunca çünkü aynı hataları bi daha yapıyorumm.


• birilerine karşı istemediü,m halde sorumlu hissetmek de beni sinir hastası ya da kanser edecek yakında demedi demeyin.


• bugün tarlada taş toplayıp uzağa attım onları. denize atmış etkisi yaratmasa da ankara da yaşıyosanız ve de aileniz istanbula gideceğiniz gün sizi göndermeyip bi tarlaya götürmüşse deşarj edebiliyo tavsiye ederim=)


• böyle ben çok aşk meşk işlerine karşıt bi kişilik olarak boy gösteriyorum ya işte o yüzden bugünlerde ona seslenmeye başladım: "bir sebepten gir dünyama" şeklinde. Hodri meydan!


• çok uykum geldi yaa hem de şimşekler de çakıyo fecii anlıycağınız devamı başka bi zamana=)